Het jaar 2011 kwam even geleden tot zijn einde. De maand januari staat traditioneel daardoor in het teken van de nieuwjaarsfeestjes en -recepties. En ook merken houden er vaak zo eentje. Een party om klanten en personeel in de bloemetjes te zetten. Dit weekend werd ik uitgenodigd voor de Exclusive Superdry New Year Party. Exclusive en party samen, daar zeg ik geen nee tegen.

Met Superdry als merk heb ik enige affiniteit. Het merk zag ik een jaar of 2 geleden opkomen als tja evenknie/kopie van G-Star. Gelijklopend was vooral de grote belettering op de kledij en de vaak sportieve outfits. De laatste maanden zie ik met plezier dat Superdry zijn eigenheid aan het versterken is en steeds minder gaat lijken op G-Star.

Tot zover het merk, want de vraag is vooral: hoe was dat exclusieve feestje nu? Mijn auto mocht ik in Brussel op een ondergrondse parking plaatsen. Helemaal gratis. Op zich een kleine moeite maar eentje die de start van een goeie avond beloofde. Op de uitnodiging stond dat we daarna met een shuttlebus zouden begeleid worden naar het feest. Groot was mijn verbazing toen bleek dat deshuttlebussen geen bussen maar Jeeps waren. Perfect in de stijl van Superdry dus. Extra punten!

Nog groter was de verbazing toen we 3 straten verder onze bestemming hadden bereikt. We hadden zomaar even 2 minuten doorgebracht in de wagen. Decadent als je ‘t mij vraagt (maar dat mag ook wel eens). Het feestje had plaats in discotheek Mirano. Op hun website www.mirano.be staat momenteel een vette teaserclip. Zeker eens checken. Superdry schonk elk van ons 4 drankbonnetjes (waarvan 3 voor sterke drank en 1 voor frisdrank), genoeg om de avond mee door te komen. Opvallend hoe 3 van de bonnen voor alcoholische doeleinden waren bedoeld en slechts eentje voor frisdrank. Toen al had ik het vermoeden vele zatte mensen te zullen zien.

De zaal zag er trendy uit. Voorraan een groot scherm waarop Superdry blonk en af en toe live-beelden uit het publiek, of de nieuwster Superdryspot. Een coole inkleding met in het midden de belangrijkste feature van Mirano: een grote draaischijf waarop gedanst kon worden. Hilarisch om daar op en af te stappen, zeker naarmate de avond vorderde voor sommigen. Over de muziek geen slecht woord, van 23u tot 24u was er een live dj-set vol stevige house- en electrobeats. De draaischijf draaide, ik danste en keek naar het vele schoon dat zich had verzameld op een donderdagavond in Brussel. En toen vielde draaischijf plots stil.

Een paar minuten later stond een bandje op het podium. Een bandje dat een schijnbaar zeer traag nummer startte, wat op zich in schril contrast stond met de housebeats van luttele tellen daarvoor. Het nummer zwengelde echter aan, de sfeer werd steeds euforischer en voor ik het goed en wel besefte leek het alsof ik mij op een festival bevond. Wie stond op dat podium? Het eerste moment had ik geen flauw benul. Na enkele nummers kon ik hun muziek plaatsen onder Mika-muziek maar dan minder theatraal en gay (sorry Mika). Nog even later had ik eindelijk door dat op de drum hun bandname stond (dat gebeurt wel vaker, maar soms ben ik echt idioot).

En zo ontdekte ik die avond Puggy. Wikipedia zegt over Puggy: “Puggy is een Belgische popgroep, opgericht in 2005, bestaande uit de Engelse zanger-gitarist Matthew Irons, de Franse bassist Romain Descampe en de Zweedse drummer Egil “Ziggy” Franzén. De band beschouwt zichzelf als ‘Belgisch’ omdat ze elkaar daar hebben leren kennen. De band zoekt een geluid tussen pop en akoestische rock. Vooral in Wallonië kent Puggy relatief succes. De single When You Know uit 2010 klom zelfs tot nummer zes in de Ultratop 40. De band stond al op verscheidene kleine festivals als Main Square Festival, Schoolrock, Rock Ternaten Bruksellive en mocht al het voorprogramma verzorgen van Deep Purple, Smashing Pumpkins en Incubus.” Kleine sterren over de taalgrens dus.

Na een uurtje werden de mannen van Puggy afgewisseld door een nieuwe DJ. Hoewel ik niet zo’n house-, electrofan ben hield ik het toch nog vol tot een uur of 3-4 alvorens huiswaarts te keren. Tegen die tijd was de zaal al gehalveerd en bestond die uit toch vrij veel zatte mensen. Belangrijke vaststelling, het publiek van Mirano was opvallend gay. Of dat ook het publiek van Superdry is weet ik niet. Het viel me alleen op.

Voor een donderdagavondfeestje vond ik dit zeker geslaagd. Ook mijn gezelschap was ontzettend geestig. Dank daarvoor aan Grietje (aka @secondagenda) om mijn +1 te spelen. Oh, Superdry jullie mogen me zeker nog eens uitnodigen. I’m in for another Superdry party.

Meer info over Superdry vind je op www.superdry.com.